வாழ்க்கைப் போர்! - கவிதை

எழுத துடிக்கும் கைகளுக்கும் 

வார்த்தைகளை தேடிகொண்டிருக்கும் புத்திக்கும் 

இடையே போர்!

முதல் போர்!

கடந்த காலம் தரும் நினைவுகளை சுமந்து..

சுவுடுகளை மறைக்கும் தவறுகளின் சீர்திருத்தம்!

காதலில்லை உலகிலென 

கண் துருத்தி பார்த்தால்! 

மடை திறந்தார் போல் ஊற்றுகிறது வீதிக்கோர் காதல் 

விளக்கதிற்கோர் காதல், போட்டிக்கொரு காதல் 

உணர்விர்க்கோர் காதல்... அது பச்சை பசேலென தழைத்திருந்தது..

நடக்கும் பாதையில் புத்துணர்வு பிறந்தது

ஆனால் வாடியவை கண்டு வெதும்பியது...

இரண்டாம் போர்!

நிகழ்காலம் தந்து கொண்டிருக்கும் சுவாரசியங்களில் 

கால மாற்றம் தரும் ஆச்சரியங்களின் சீர்திருத்தம்!

சுமையென கருதும் உலகில் 

கண் துருத்தி பார்த்தால்!

பணி சுமை, உடல் சுமை, தேடல் சுமை 

வாழ்க்கை சுமை, வாழ்வாதாரம் சுமை 

ஆனால் பாசமெனும் சுமை அனைத்தையும் கட்டிக்கொண்டது!

வாழ்க்கையில் தெளிவு இருந்தது இன்றைய நாள் போனதென்று.. 

ஆனால் இழந்தவை கண்டு வெம்பியது..

மூன்றாம் போர்

எதிர்காலம் புரியாமல் எதை நோக்கி என்றும் தெரியாமல்..

கடந்தவை மீண்டும் பெறமுடியாது என்று விளங்கியும்!

சேமிப்பு ஒன்றே வாழ்வாதாரம் எனும் உலகில் 

கண் துருத்தி பார்த்தால்

பண சேமிப்பு, இடம் சேமிப்பு, மருத்துவ சேமிப்பு 

கல்யாண சேமிப்பு, களிப்பு சேமிப்பு, வீடு சேமிப்பு 

ஆனால் அவை திட்டமிடலின் பரஸ்பரம் 

வருமானம் சேமிக்கலாம்.. வளமாகவும் இருக்கலாம்!

ஆனால் இரண்டாம் போர் கருதி ஏங்கியது!

http://www.chillzee.in/poems-link/207-p-rasal-kavithaigal/4177-vazhkkai-por

இப்படிக்கு,

ப.இரசல் 

பார்த்திபனின் பார்வதி - சிறுகதை

மேகம் ஜல்லடையில் நீர் ஊற்றி மழையென பூமாரி கொண்டிருக்கும் ஜான் எப் கென்னெடி விமான நிலையம் நோக்கி... வான் வாய்க் எக்ஸ்பிரஸ்வேயில்  வேகமெடுத்து ஓடி கொண்டிருந்த மகிழுந்தில் பார்வதியும் பார்த்திபனும் உரையாடி சென்று கொண்டிருந்தனர்.

“உனக்கு நினைவிருக்கிறதா! அதோ.. இரண்டு வருடங்கள் முனனால்.. நம்மால் எதிர்கொள்ளவே முடியாமல் போன ஒரு சந்தர்ப்பம். அப்போது கூட நீ கூறினாயே.. பரவாயில்லை பார்த்துக்கலாம்!!” என்று வினவினான் பார்த்திபன்.

“என்ன அப்படி நான் மறந்துட்டேன்!! நீங்க தான் எல்லாவற்றையும் ஞாபகம் வச்சிருப்பீங்களா என்ன?. இப்போ எதைப் பத்தி சொல்றீங்க!” என்றாள் பார்வதி.

“சத்தியமா சொல்றேண்டி.? என்னை பொறுத்த வரைக்கும் உனக்கு ஞாபக சக்தி குறைவு தான்... சரி! ரெண்டு clue தரேன். இப்போ சொல்லு பார்க்கலாம். அன்றைக்கு நீ தனியா வர பயந்த! நான் இருக்கேன்... வான்னு சொன்னேன். என்ன கண்டுபிடிச்சியா!” என்று குறும்புப் பார்வையுடன் கேட்டான்.

“இல்லங்க!! நீங்க எத சொல்றிங்க! ஒரு நாள் ஆபீஸ்ல ஒருத்தன் என்னை தொந்தரவு பண்றான்.. அவன் என்னை ஒரு இடத்தில மீட் பண்ணனும்னு சொன்னான்.. அதுவா!.” குழப்பப் பார்வையில் கேட்டாள்.

     

     “இன்னும் சொல்லுடி.. அன்று நானும் உன் கூடவே அந்த இடத்திற்கு வந்திட்டு!!! அவனைத் துரத்திட்டு அதே இடத்துல நாம ரெண்டு பேரும் romance பண்ணிவிட்டு வந்தோமே...  அதான பாரூ செல்லம்”. என்றான் பார்த்திபன்.

“அப்போ அது இல்லையா!” என்ற குழம்பிய கண்களுடன் அவனை  நேராய் பார்த்து என்னவென்று அறிய சற்று காதலுடன் பார்க்கத் துவங்கினாள்.

     

    “ஏய்! ஆய்! அப்படி பார்த்தா கண்டு பிடிச்சிடலாமா என்ன? சும்மா முழிக்காத யோசி!” என்று ஆதே கலகலப்புடன் குறும்பாய் அவள் காதுகளில் தன் விரல் ஸ்பரிசம் தந்தான்.

“சமாளிக்க முடியாத பிரச்சனை.. நம்ம கல்யாணம் தான்!!.. அதுக்கும் அதே தான் நான் சொன்னேன்!! நீங்களும் அதான் சொன்னீங்க!! கண்டிப்பா நீங்க அத பத்தி சொல்லலன்னு மட்டும் தெரியுது...” சிமிட்டிய கண்களுடன் அவனை பார்த்துக்கொண்டே அவளுடைய பேச்சைத் தொடர்ந்தாள்.

“அப்புறம்....”

“எனக்கு பிரசவ வலி வந்தப்ப... நீங்களும் முதல்ல எதுவுமே பேசல.. நானும் வலியிலே அழுவுறேன்... ஆனா என்னோட அழுகையை பார்த்துட்டு.. கையை பிடிச்சிக்கிட்டு நான் இருக்கேன்னு சொன்னீங்க!! ஆனா!! சுகப்பிரசவம் கஷ்டம்ன்னு சொல்லி.. உங்களையும் விட்டுவிட்டு என்னை மட்டும் ஆபரேஷன் தியட்டர் கூட்டிட்டு போனாங்க. அய்யோ!......வலியோடு ஒரு குழ்ந்தை பிரசவத்திற்கு உள்ளே போறதுக்கு முன்னாடி இன்னொரு குழந்தையாய் உங்களை விட்டுட்டு போனேன்!”, என தொடர்ந்தாள் பார்வதி.

     “சத்தியமா நான் மறந்துட்டேன்.. இப்போ சொல்லுங்க.. நீங்க எதையும் மறக்க மாட்டீங்க.. ஒத்துக்கிறேன்...” என முனக ஆரம்பித்தாள்.

     “சொல்லி முடிச்சிட்டியா எல்லாத்தையும்??? இல்ல இன்னும் ஏதாவது இருக்கா?” அவன் வினவ. அவள் பூமுகம் மலர புன்னைகையுடன் கண் சிமிட்டி “ஆமாம்” என்றாள்.

     பார்த்திபன் தொடர்ந்தான், “இதுவரைக்கும் நம்ம வாழ்கையில நடந்த எல்லா சுவாரசியமான விஷயத்தை சொல்லிட்ட... ஆனா... கசப்பான ஒரு விஷயத்தை சொல்ல மறந்துட்டியே... காதல், கல்யாணம், குழந்தையை தாண்டி... “பிரிவு” நாம் ரெண்டு பேருமே சந்திக்க முடியாத ஒண்ணா இருந்திச்சி.. இல்லையா!

அவள் அவனை நேர்முகமாய் உற்று நோக்கினாள்.

     “அமெரிக்கா போகிற வாய்ப்பு வந்த பிறகு உன்னை விட்டுட்டு எப்படி போறதுன்னு தெரியாம கடைசியில் எப்படியோ உனக்கும் சேர்த்து டிக்கெட் புக் பண்ணி வந்து உன்கிட்ட சொன்னா. எனக்கு தனியா வர பயமா இருக்குன்னு சொன்ன... நான் இருக்கேன் நீ வான்னு சொல்லி..  உன்னை இங்கு அமெரிக்காவிற்கு கூட்டிட்டு வந்தேன்..” என்று அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள்.

“ஆமாங்க!! உண்மை தான் அந்த நேரத்துல அப்படி ஒரு முடிவு நாம எடுக்காம இருந்திருந்தா ரெண்டு பேருக்குமே ரொம்ப கஷ்டம் தான்..” என்று முடித்தாள் பார்வதி.

பார்த்திபன் சற்று முகத்தை சுருக்கி தொடர்ந்தான் “சரி! இப்போ ஏன் கேட்டேன் தெரியுமா?  அப்படி பட்டப் பிரிவு நம்மை வாட்ட கூடாதுன்னு சொல்லுகிற நாம்.........

இதோடு பிரியப்போறோம்..

     

     முழுதும் அமைதி நிலவியது மகிழுந்தின் வெளியே சாரலும் அடங்கி போனது. உள்ளே பின்புற இருக்கையில் கண்கள் கலங்கிய நிலையில் பார்த்திபன் மட்டும்... மனதில் மீண்டும் தொடர்ந்தான்.

“தேங்க்ஸ் பார்வதி.. உன்னோட நினைவுகளோட.. என்னால் முடிந்தவரை வாழ்ந்து விட்டேன்.. இதுக்கும் மேலே நீ சந்தோஷமா தான் இருக்கேன்னு தெரிந்தபிறகு.. என்னோட புதிய வாழ்க்கையை தேடிப்போறேன் இந்தியாவுக்கு. இந்த இரண்டு வருடம் நான் ஒரு வாழ்க்கைத்துணையாய் எப்படி இருக்க வேண்டுமென உன் நினைவுகளில் கற்றுக்கொண்டேன்.” என்று முடித்தான் விமான நிலையம் அடைந்ததை அறிந்து.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னால்...

பார்வதி பார்த்திபனை விட்டுவிட்டு தன் குடும்பத்திற்காக காதலை தியாகம் செய்தாள். அவர்களின் கடைசி உரையாடல்.

அன்று...

     “இந்த காதல் பிரிவு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு பார்வதி!.. ப்ளீஸ்!! என்ன விட்டு விட்டு போறது.. உனக்கும் அப்படி தான் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.. நான் இருக்கிறேன் உன்னை பத்திரமாப் பாத்துக்குவேன்.” என்றான் பார்த்திபன்.

     “இதற்கும் மேலே உன்னை காயப்படுத்த முடியாது. எனக்காக காத்திருன்னு பொய் சொல்லவும் விரும்பல.. வலிக்கும் தான் பரவாயில்லை பார்த்துக்கலாம்...” என்று கூறி நடந்தாள் பார்வதி .

இன்று...

ஜான் எப் கென்னடி விமான நிலையம் உள்ளே போகும் முன்.. பார்த்திபன் தன்னுடைய facebookஇல்

“Coming back to India is like coming back from dream to reality. @John F Kennedy Airport”

Facebook பக்கம் புதிதாய் ரெப்ரெஷ் செய்து பார்த்திபனின் newsfeed இல் status க்கு கீழ்

தன் கணவனின் பிறந்தநாள் வாழ்த்துப் பதிவு செய்திருந்தாள் பார்வதி..

“நம்பிக்கையில்லா வாழ்கையில்

உன் கை கொடுத்து தன்னம்பிக்கை கொடுத்தாய்

இன்று உன் மனைவியாய்...

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் ஆசை கணவா! இது கனவா!”

காதலுடன்,

பார்வதி.

-முற்றும்-

http://www.chillzee.in/stories/tamil-siru-kathaigal/4215-parthibanin-parvathi

நன்றி chillzee.in

Title Design: Bala Krishnan

எழுத்தும் உணர்வும்,

ப.இரசல்

ஜே கே எனும் நண்பனின் வாழ்க்கை

முதல் திரைப்படம் வீட்டில உள்ள dvd வெளியிடு. C2H Cinema 2 Home பெயர் சூட்டப்பட்டதிலே விளக்கம் உள்ளது. அதுவும் போக இது சேரனின் படம். ஐம்பது ரூபாயில் திரைப்படம் உங்கள் வரவேற்பறையில்  டிஜிட்டல் 5.1 ஒலியில். 

விமர்சனங்களால் வர்ணிக்கபட்டவர் சேரன் அவருடைய முந்தைய படங்கள் மற்றும் தேசிய விருதுகள் அதற்க்கு எடுத்துக்காட்டு. சமுதாய சீர்திருத்த நோக்கோடு தான் படங்கள் இருக்கும் ஆட்டோகிராப் படம் தவிர்த்து. வசனங்கள் குறிப்பாய் படத்தின் இறுதியில் ஈர்ப்பாய் இருந்து மக்களை யோசிக்க விடும். இப்படி இருந்த சேரனின் ஆட்டோகிராப் பிந்தைய படங்கள் வணிக ரீதியாக ஓடவில்லை என்றாலும் நல்ல கருத்துகளை தாங்கி நின்றது. ஆனால் அவருடைய கடைசி முயற்சி theatre இல் ரிலீஸ் பண்ண முடியாமல் போனது தமிழ் திரைஉலகம் எதை நோக்கி போய் கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கு மற்றுமோர் உதாரணம். ஏனென்றால் இப்போது distributors கையில் தான் ஒரு படம் வரும் வராது என்ற நிலை உள்ளது. சேரன் நடித்த ஆடும் கூத்து என்ற திரைப்படம் தேசிய விருது வாங்கிய படம் திரையரங்குக்கு வராமலே ஜீ தொலைகாட்சியில் வெளியிட பட்டது என்பதே எனக்கு சமிபத்தில் தான் தெரியும். இப்படி முடக்க பட்ட பல திரைப்படங்கள் மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் முயற்சியை தன்னுடைய படத்தில் இருந்தே ஆரம்பித்த சேரனுக்கு முதற் கண் நன்றிகள்  மற்றும் வாழ்த்துக்கள்.

ஜே கே திரைப்படம் சேரனின் மற்ற படங்களில் இருந்து இந்த கால சூழ்நிலையில் உள்ள மக்களை குறிவைத்து உருவாக்க பட்ட படம். சற்று தாமதம் ஆனதாலும் அதை பற்றி அதிகம் வலைதளங்களில் பேச பட்டதாலும் சில நேரம் ஏன் இந்த காட்சியை வைத்தார் என கேள்வி கேட்க தோனுகிறது. உதாரணம் நாம் facebook பற்றி அதிகம் படங்களில் பார்த்தது தான். கதை ஒரு நண்பன் தன்னை சுற்றி உள்ளவர்கள் அதாவது பெற்றோர்,தம்பி,தங்கைகள் மற்றும் நண்பர்களுக்காக பணம் சம்பாதிக்கும் ஒரு நலம் விரும்பி அது ஏன் என்பது மட்டும் தான் படத்தின் சுவாரசியம் அதுவும் படத்தின் போக்கில் யூகிக்க முடிகிறது. ஆங்காங்கே பளிச் வசனங்கள் சில காட்சிகளில் நாம் எதை பார்க்க தவருவோமோ அதை சுட்டி காட்டியும் உள்ளார். discovery தொலைக்காட்சி சொல்லும் பறவைகள் கதை உண்மையில் யோசிக்க வைக்கிறது. பாடல்கள் ரசிக்கும் படியாய் இல்லை என்றாலும் அனைத்தும் காட்சி கோர்வைகளாய் தான் இருந்தன. சிறிய திரையில் பார்ப்பதால்  ஒளிப்பதிவு பற்றி விளக்க முடியவில்லை. எடிட்டிங் படத்திற்கு என்ன தேவையோ அது போலவே இருந்தது. மொத்தத்தில் முயற்சியை பாராட்டும் அளவிற்கு திரைப்படம் பாராட்டும் அளவு இல்லை. ஆனால் சமுதாய கருத்துக்கள் கூற இதிலும் தவறவில்லை.

நன்றி சேரன் 

என்றும் அன்புடன்,

ப.இரசல் 

தமிழுக்கு எண் ஒன்றை அழுத்தவும்

வித்தியாசமான முயற்சிகள் பாராட்டப்படவேண்டும். இன்ஜினியரிங் படிக்கறப்ப மொபைல் communication பாடத்துல வராத ஈர்ப்பு இந்த படத்த பாக்கறப்போ வந்திச்சி. நாலு கதையா இல்ல மூணு கதையான்னு சொல்லத் தெரியவில்லை. ஆனா எல்லாத்தையும் சேர்க்கற ஒரே விஷயம் மொபைல். ஒவ்வொரு கதையமைப்பும் அதன் சுவாரசியமும் வித்தியாச பட்டிருக்கு. அதன் மூலம் படம் விரைவாக உள்ளது போலவே உணரப்படுகிறது.

நகுல் கதாபாத்திரம் தான் முழுக்க முழுக்க ஒரு பொறியியல் மாணவனாக என்னை ஈர்த்தது. முழுக்க முழுக்க தொழில்துறையை பற்றிய சிம்போசியம் பார்த்த மாத்ரி இருந்தது. நகுலின் அம்மாவாக ஊர்வசி அதே ஊர்வசி தான். அதிலும் கடைசியில் அவருக்கும் எப்படி இதெல்லாம் தெரியும் என்று கூறும்போது நம்மையும் மீறி சிரிக்க தவறமாட்டோம்.

தினேஷ் பிந்து மாதவி காதல் இன்னுமொரு பரிமாணம் காதல் வந்த இடம் புதுமை. சதீஷின் காதல் கொஞ்சம் நெருடலாய் இருந்தாலும் அறிமுக காட்சியும் மொபைல் திருடனிடம் பேசும் வசனங்கள் காமெடி ரகம்.

ராம் பிரகாஷ் ராயப்பா தமிழ் திரையுலகில் நல்லதொரு ஆரம்பத்தோடு வந்திருக்கிறார். வரவேற்க்கிறோம் வாழ்த்துக்களுடன்.

என்றும் அன்புடன்,

ரசல் 

பிரிவில் காதல் - கவிதை

http://www.chillzee.in/poems-link/207-p-rasal-kavithaigal/3903-pirivil-kathal.

உன் பிறந்தநாளுக்கு நாம்...

காதலிக்கும் பொழுது

நீ ஓர் இடத்தில் நான் ஓர் இடத்தில்!

நினைத்தாலும் பார்க்க முடியாது?

பிரிந்த பின்

நினைத்தும் பார்க்க முடியாது..

நாம் ஓர் இடத்தில்..

இப்படிக்கு,

நீயும் நானும்

உருவமில்லை உணரமுடியும் - சிறுகதை - Short Story

இது ஒரு போட்டிக்கான பதிவு. இதில் ஆறுதல் பரிசு கிடைத்தது இந்த கடவுளை பற்றிய தலைப்பில் எழுதிய கதைக்கு. நன்றி கதை தேர்வாளர்களுக்கும் என் நண்பர்களுக்கும்.

http://www.chillzee.in/stories/tamil-siru-kathaigal/3822-uruvamillai-unaramudiyum-2015-potti-sirukathai-60

"உலகின் நிலை மாறுபாட்டால் ஒவ்வொரு முறையும் பஞ்சபூதங்களின் ஒன்றால் பேரழிவை நாம் கண்டு கொண்டிருக்கிறோம் ஆகையால் நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும் அழிவை நோக்கி தான் போய்கொண்டிருக்கிறது. கடவுள் காப்பாற்றி விடுவார் என்ற கால பேச்சு மாறி உன்னை நீயே தான் காப்பாற்றிகொள்ள வேண்டும் என்று ஒவ்வொருவரும் சிந்தனை கொள்ள வேண்டும்" என்று சுற்றுபூர சூழல் மாசுபாட்டை பற்றிய பேச்சை முடித்தார் சமுக ஆர்வலர் திரு.அருணகிரி அய்யா அவர்கள். கைதட்டல்கள் பலமாய் ஒலித்திட மேடையில் இருந்து இறங்கி தன்னுடைய இரு சக்கர வாகனம் நோக்கி நடந்து சென்றார்.

 

அவர் பின்னரே கூட்டத்தில் இருந்து ஓடிவந்த பெருமாள் அவரிடம் சில கேள்விகள் கேட்க வேண்டும் என்று தன்னை ஒரு பகுதி நேர அர்ச்சகர் என்று அறிமுகம் செய்து கொண்டான். பார்க்க படித்த பட்டதாரி ஆனால் பகுதி நேர ஊழியம் அர்ச்சகராய் என்ற மனதில் ஓடிய கேள்வியால் "ஹ்ம்ம் சொல்லுப்பா என்ன கேள்வி?" என்று வினவினார்.

 

பெருமாள்  அவரிடம் "உங்களுக்கு கடவுள் பக்தி இருப்பது போல் தெரிகிறது.. ஆனால் உங்கள் பேச்சு முற்போக்கு சிந்தனையாளரை போல தோன்றுகிறது".

 

அருணகிரி பதிலளித்தார் "உண்மை தான் எனக்கும் கடவுள் பக்தி இருக்கிறது ஆனால் என் பேச்சு மக்கள்சுற்றுபூரத்தை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது தான் அதனால் அந்த உதாரணம் கொடுத்தேன்" என்றார்.

 

பெருமாள் அமைதியாக "உங்களிடம் நான் கேட்க விரும்பிய கேள்வி இதுதான்.. கடவுளாலும் காப்பற்ற முடியாது இப்பொழுது இருக்கும் கால மாற்றங்களால்  அதை தானே கூறினீர்"

 

"ஆமாம்!", என்றார்

 

"உருவாக்கியவருக்கு அதை அழிக்கவும் தெரியும் காக்கவும் தெரியும் அல்லவே உங்கள் கடவுள் பக்தி உண்மையென்றால்?" பெருமாள் வினவினான்.

 

சற்றே சிந்தித்தார் அருணகிரி, மெல்லிய புன்னகையோடு "இந்த தலைப்பு பல ஆண்டுகளாகவே நிருபித்தும் நிருபிக்க படாமலும் இருக்கிறது. ஆனால் மனிதனாய் பிறந்த அனைவருக்கும் சுய புத்தியை தன்னையும் தன் சுற்றத்தையும் பாத்துக்க தான் என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். நாம் மேலும் பேசலாம் மீண்டும் சந்திக்கும் பொழுது" என்று தனது வண்டியை கட்ட ஆயுத்தம் ஆனார்.

 

பெருமாள் "நன்றி ஐயா! நான் இதே கட்டிடத்தில் மேற்பார்வையாளராகவும் மாலையில் அந்த கோயிலில் தான் அர்ச்சகராய் இருக்கிறேன். மீண்டும் நீங்கள் வரும் போது சந்திக்கிறேன் " என்று விடைகொடுத்தான்.

 

அருணகிரி தன் வண்டியில் செல்லும் போது நடந்த உரையாடலே கேட்டு கொண்டிருந்தது. இடையில் போக்குவரத்து சிக்னல் விழவே வண்டியை நிறுத்தி எதிர் திசைகளில் இருந்து வரும் வண்டிகளை பார்த்து யோசித்து கொண்டிருந்தார். கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்று யோசித்து கொண்டிருக்கும் போதே தன் அருகில் இருக்கும் இடங்களில்  ஓட்ட பட்டிருக்கும் படங்களை ஒரு நோட்டம் விட்டார். விநாயகர்,முருகன்,சிவன்,பெருமாள்,அம்மன்,இயேசு,முஸ்லிம் எழுத்துக்கள் என பார்க்கும் இடமெல்லாம் எதாவது ஒட்டி இருப்பதை கண்டார்.

 

மெதுவாக பச்சை விளக்கு எரிந்தவுடன் யோசித்து கொண்டே தன் வீட்டிற்க்கு வந்தடைந்தார். தன் மனைவியும் குழந்தைகளும் ஊரில் இல்லாததால் தானே கதவை திறந்தவருக்கு பளிச் வெளிச்சம் அவரையும் அவர் முகத்தையும் மறைத்தது. வெறும் வெளிச்சம் மட்டும் தான் நடக்க தொடங்கினார், புரிந்துகொள்ளவே முடியாத அமைதி, தன் ரத்தத்தின் ஓட்டம் என எல்லாம் அவருக்கே கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. கண்களை மூடி கசக்கி நன்றாக விழித்தவர்க்கு எல்லாம் மாயமாய் மறைந்தது.

 

தன் நாட்குறிப்பில் கண்ட காட்சியையும் உரையாடலையும் பதிவு செய்தார். முடிவில் கடவுளால் உலகத்தை படைத்தல்,காத்தல், அழித்தல் என மூன்றுமே முடியும் ஆனால் அவருக்கு உருவமில்லை உணரமுடியும். ஆனால் அதை உணர  மனிதனின் உயிரோட்டம் மிக முக்கியம் சுற்றுபூரத்தை சுத்தமாய்வைத்தால் தான் நோய்நொடி இல்லாமல் வாழமுடியும். உன்னை காப்பாற்ற மருத்துவர்கள் இதுவரை கண்டுபிடித்ததை வைத்து தான் முயற்சி செய்ய முடியும் ஆனால் மாசுபாட்டால் மனிதனையே காப்பாற்ற முடியாமல் போகலாம் என்று எழுதி முடித்தார்.

கோயிலில் அர்ச்சகர் பெருமாள் அர்ச்சனை செய்து கொண்டிருந்தார். கல்லாய் கடவுள் அருள் கூர்ந்த வண்ணம் மக்களுக்கு தரிசனம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

 

இப்படிக்கு

ப.இரசல்

பிசாசு

பிசாசு என் பார்வையில் கதை பற்றி அல்லநான் உணர்ந்ததை பற்றி

இரவின் மடியில் குற்றவியல் பின்னணியில்எடுக்க பட்ட படங்களை தந்த மிஷ்கினின்மற்றுமொரு பரிமாண படைப்பு இந்த பிசாசு.அழகிய பெண்ணின் கண்களில் இருந்துஆரம்பித்து ஆக்ரோஷ பிசாசு ஆட்டம் வரை,அனைத்தும் யாருக்கும் பிடிக்காது என்ற கூறமுடியாது. இது பேய் படம் என ஆரம்பித்துமுடிவில் இது மக்கள் பேசும் படமாய்மாறிப்போவது எத்தனை அளவு நாம் அதில்உள்ளே போகின்றோம் என்பதை காட்டுகிறது.

இசையில் வயொலினின் இசை முக்கியம்என்பது ஆரம்பத்திலே உணர முடிந்தது,அதற்க்கேற்றார் போல் காட்சிகளின் தொகுப்புநாம் மிஷ்கின் படம் தான் பார்த்துகொண்டிருக்கிறோம் என்று ஆங்காங்கேஉணர்த்துகிறது. ஓநாயும் ஆட்டுக்குட்டியும் படம்நான் பார்த்த திரைஅரங்கில் என்னை போலேசினிமா விரும்பிகள் தான் கைதட்டி படத்தைபாராட்டினர். அதை திரைஅரங்கில்பார்த்தவர்களை விட தொலைக்காட்சியிலும்dvd யிலும் பார்த்தவர்கள் தான் அதிகம்.ஆனால் இந்த படம்! அதிக திரையரங்குகள்! முழுவதும் அரங்கு நிறைந்த காட்சிகளாய்!முதல் இரண்டு நாளில் பார்த்ததில் எனக்குமிகவும் மகிழ்ச்சி!

மிஷ்கின் உலக சினிமாவில் இருந்து கதையைதிருடுகிறார் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் எல்லாம்படம் பார்க்கும் போது தெரிந்தால் பேசலாம்.இன்று உலக சினிமாக்கள் எல்லாருக்கும்எல்லா வடிவத்திலும் பார்க்க முடிகிறது.ஆனால் தமிழ் மொழியில் இருண்டவிஷயங்களை இருளில் நமக்கேத்த வடிவில்கொடுக்க மிஷ்கின் போன்ற ஒரு சில கலைபடைப்பாளர்களே கொடுக்க முடியும். அது இந்தபடத்திலும் நிருபித்து உள்ளார்.

நடிப்பிற்கு புதிய முகங்கள் என்று கூற முடியாதஅளவு அனைத்து கதையின் நாயகர்களும்வாழ்ந்து காட்டி உள்ளனர். இங்கே நாயகர்கள்என அனைத்து கதாபாத்திரங்களையும் தான்கூறுகிறேன். இதில் காதல்,பாசம்,சமுக கோவம்என பல விஷயங்களை பதிவுசெய்திருக்கிறார். இசை ஆங்காங்கேமெல்லியதாய் ஒலித்து! ஒரு கட்டத்தில் என்இதய துடிப்பும்… அந்த ஓசையும்!! ஒன்றே!! எனஉணர்ந்தேன். ஒளி ஓவியம் என்று தான்ஒளிப்பதிவாளரை பதிய வேண்டும்அவருக்கென கலை இயக்குனரின் உழைப்பும்பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று.

இங்கே கதையை பற்றியும்! கதையில்சுவாரசியம் பற்றியும் பேசினால்! எங்கே நான்படம் பார்த்து அடைந்த திருப்தி… இதைபடிப்பவர்களுக்கு அமையக்கூடாது என்றுஎதுவும் கூறாமல் என்னை கவர்ந்த அந்தநாயகியின் கண்களை நினைத்து இந்தமிஷ்கினின் உழைப்பை ஒரு துளி ஆனந்தகண்ணீரில் முடிக்கிறேன்.

என்றும் அன்புடன்,

ப. இரசல்